خطوطِ منثور در بطنِ بهار | Rokhdadhonar

خطوطِ منثور در بطنِ بهار

خطوطِ منثور در بطنِ بهار

01 Apr 2020

خطوطِ منثور در بطنِ بهار

………

 

هزار آوای در هم تنیده شنیدم

که  در بیشه زاری، آرمیده بودم سرشار

در احوال خوشایند آن دم که خیالِ دلنشین

می گشاید راه بر اندیشه های تلخ

 

طبیعت اما می آویخت به رفتارِ خوشایندش

روانِ آن کس که می گریخت هر دم از درونم به راهی نرم

چنان می فشرد بطنم را که بیاندیشد:

کاین پرورده کیست نام گرفته به آدمی؟

 

از آن طره های تنک زیر آن سایبان خوش

کشان کشان حلقه های پروانش، می کشیدند ساقه های نازک

به باورِ من،که بیاندیشم که چنین است؛ که هر آن گل:

نوازشگرِ لذتی ست به هر نفس از باد

 

در این کشاکش پروانش به یک نفس؛ هر آن پرنده از هر سو، به یک پای خویش جست و نواخت؛

هر آن نغمه که ذهن به درگاهِ آن، بسانِ کری ست به بسترِ نغمه سرا

چه آن نغمه که کر می شنود، کمینه نشانی که می نشاند به پیکرِ او

چنان لرزه ای ست به لذتِ تن، چنان لرزه ی باد به ساقه ی پروانش

پراکندند شاخه های جوان، شکوفه های خویش به هرسو به باد

مگر که باد وحشی به چنگِ غنچه ها  افتد که نسیم شود از هر سو به باغ

پس چرا نباید که در این کارزار بایندیشم به توانِ درکِ نارس خویش

که تنها بدانم که آن سو لذتی ست در آن غلغله در میان باغ

 

اگر که این باور از آسمان ها باشد

و یا سرنوشتِ مکتومِ طبیعت

هنوز آیا بطنم را راهی نیست به سرچشمه ی چنین  فشردگی در خویش:

کاین پرورده کیست نام گرفته به آدمی؟

ویلیام وردزورث/ افسانه های غزل گون و چند شعر دیگر/ ۱۷۹۸


Lines Written in Early Spring

I heard a thousand blended notes,

While in a grove I sate reclined,

In that sweet mood when pleasant thoughts

Bring sad thoughts to the mind.

To her fair works did nature link

The human soul that through me ran;

And much it grieved my heart to think

What man has made of man.

Through primrose tufts, in that sweet bower,

The periwinkle trailed its wreaths;

And ‘tis my faith that every flower

Enjoys the air it breathes.

The birds around me hopped and played:

Their thoughts I cannot measure,

But the least motion which they made,

It seemed a thrill of pleasure.

The budding twigs spread out their fan,

To catch the breezy air;

And I must think, do all I can,

That there was pleasure there.

If this belief from heaven be sent,

If such be Nature’s holy plan,

Have I not reason to lament

What man has made of man?

William Wordsworth, Lyrical Ballads, with a Few Other Poems (۱۷۹۸)

تگ های این مطلب :


, , , , ,