» غزیه مرثیه عکاس

غزیه مرثیه عکاس

غزیه مرثیه عکاس

۰۱ مهر ۱۳۹۳

بیایید صادق باشیم، سوم و هفت گذشت، چهلم اما هنوز نه، اگر این طور به قضیه نگاه کنیم، باید اعتراف کرد که دیر رسیدیم. اگر این بود شما حق داشتید که این مطلب را بیستم اردیبهشت ماه نود و دو بخوانید. چون صادق دیروزش رفته بود. اما راستش را بخواهید ما تحمل مرثیه و عزا و از این قبیل «مرده پرستی»ها را نداریم. پس گذاشتیم که مجلس جمع و جور شود و سرِ صادق خان خلوت ، تا بتوانیم ، سری به خودش بزنیم. سرخط که بنویسی «صادق تیرافکن» قطار می شود : تولد هزار و سیصد و چهل و چهار، وفات نوزدهم اردیبهشت نود و دو، عکاس، هنرمند مفهومی، بیش از بیست نمایشگاه انفرادی و …. . اما از این قرار سر خود و شما را درد نمی آوریم. چرا که صفحه کوتاه و «سابقه نومچه»[۲] بلند است. پس لطف کنید و خودتان بروید سرِ خط دنیای مجازیتان ،از این قبیل سوابق را از نظرِ محترم بگذرانید.  اما اصلِ «غزیه» این که نمی دانیم از چه قرار است که «صادق» جماعت به پنجاه نرسیده، بار سفر می بندد که « دیدار به قیامت. مارفتیم و دل شما را شکستیم، همین» [۳] و اتفاقن همیشه هم از بلاد فرنگ قصد رفتن می کنند، یکی از پاریس و دیگری از تورنتو. اما قضیه به این جا ختم نمی شود ، اولی که هرچه کرد از بمبئی تا تهران و پاریس ، نتوانست از «ری» و «پیرمرد جووکی»[۴]اش خلاص شود ، تا جانش را گرفت. دومی هم که از تهران تا بروکسل و تورنتو، هر کادری بست هجوم فرم ها و موتیف های ایرانی رهایش نکرد تا جایی که خودش هم روی کار کلاژ شد و جانش رفت[۵]. اما از «عزا» که بگذریم، نوبتِ «غذا» می شود ، حسب الامر دست پخت هر دو تر و تازه بود. یکی داستان نویسیِ ایران را جانی بخشید و به قول دهخدا ایرانی و فرنگی را باهم به تعظیم واداشت[۶] و دیگری با عکس ها و چیدمان های مفهومی خود چشمِ مخاطبانِ خود را به هزارتوهای ذهنِ جامعه ایرانی کشاند. اما مشکل کار این جاست که از اولی هرچه هست یافت می شود ولی از دومی اگر بخواهی چیزی ببینی باید «جور هندوستان کشی». چرا که هدایت نویسنده بود و تیرافکن عکاس و این از بخت یاری ماست که آثار او به صورتِ منسجم در غالب کتاب یا نمایشگاهی ثابت در دست رس نیست ، از این رو اگر بخواهی کاری از او ببینی یا باید خود را به چند عکس بی کیفیتِ دنیای مجازی قانع کنی یا باید بروی گالری هایی مثل سیحون یا سیلک و از آن ها به خواهی که چند اثری که از او دارند را به تو نشان دهند تازه اگر امکانش باشد.  این است که گالری گردی این هفته ما به نوعی «صادق گردی» با طعم کهن الگوی «مرده پرستی» تبدیل شد. امید که حاضران ، غایبان را مورد عنایت قرار داده و غذایی از این محفل پر قضا نسیب ایشان گردانند. تا چه پیش آید.

[۱]  این عنوان اقتباسی است از «غزیه مرثیه شاعر» وغ وغ ساهاب، صادق هدایت از عمد در این کتاب واژه ی «قضیه» را به صورت «غزیه» نوشته است.

[۲]بر وزن «تقدیم نومچه»، وغ وغ ساهاب.

[۳] آخرین یادداشت صادق هدایت پیش از مرگ.

[۴]  اشاره ایست به پیرمرد قوزی بوف کور که هدایت می گوید شبیه جوکیانِ هندوستان است. سیروس شمیسا در کتاب «داستان یک روح» معتقد است که پیرمرد جووکی خود هدایت است.

[۵]  صادق تیرافکن در بیش تر آثار خود از تکنیک فوتومنتاژ و فوتوکلاژ استفاده می کرد. او مضامین زندگی امروز ایرانیان را در قالب فرم ها و نقوش پیشینیان در آثار خود چیدمان می کرد.

[۶]  لغت نامه دهخدا ۱۳۲۵-۱۳۵۲، ذیل صادق هدایت، چاپ اول.

تگ های این مطلب :